યુકેમાં નૃત્યની ટોચની 10 લોકપ્રિય શૈલીઓ

અહીં યુકેમાં 10 લોકપ્રિય નૃત્યોનું ઊંડાણપૂર્વકનું સંશોધન છે. અમે તેમની તકનીકો, પ્રભાવો અને હેતુઓને ઉજાગર કરીશું.

યુકેમાં નૃત્યની ટોચની 10 લોકપ્રિય શૈલીઓ - એફ

સમકાલીન નૃત્ય ઓછી કઠોરતા દ્વારા વર્ગીકૃત થયેલ છે.

યુકેમાં નૃત્ય શૈલીઓ વિશ્વભરની સંસ્કૃતિઓથી પ્રભાવિત છે.

અસંખ્ય સંસ્કૃતિઓના મેલ્ટિંગ પોટ તરીકે, યુકે અનિવાર્યપણે આધુનિક જીવનમાં વિવિધ નૃત્યો અને પ્રભાવોને સામેલ કરે છે.

શૈલીઓમાં બેલે, બૉલરૂમ, સમકાલીન, હિપ-હોપ, જાઝ, ટૉપ, આઇરિશ, લોક, આધુનિક અને સ્વિંગનો સમાવેશ થાય છે.

આમાંના કેટલાક નૃત્યો મુદ્રામાં, શારીરિક માંગણીઓ, સંગીતવાદ્યો અને અર્થઘટનમાં સમાનતા ધરાવે છે.

નૃત્ય લાગણીઓને વ્યક્ત કરવા માટે શરીરનો ઉપયોગ કરે છે, જેમાં દરેક સ્વરૂપ અનન્ય તકનીકો અને ઘટકો ધરાવે છે.

જગ્યાનો ઉપયોગ પણ વૈવિધ્યસભર છે, જેમાં મુસાફરી, પ્રોપ્સ અને ફ્લોર વર્કનો સમાવેશ થાય છે.

નૃત્યમાં ઉર્જાનું સ્તર ઉત્સાહિત અને જીવંતથી નીચું અને મધુર હોઈ શકે છે, જે એકંદર મૂડને અસર કરે છે.

નૃત્ય યુગલો વચ્ચે સંબંધો બાંધવા અને સમુદાયોમાં ઉજવણી કરવા માટેના પ્રવેશદ્વાર તરીકે કામ કરે છે.

નીચે યુકેમાં 10 લોકપ્રિય નૃત્ય શૈલીઓ છે.

બેલેટ

વિડિઓ
પ્લે-ગોળાકાર-ભરો

નૃત્યનૃત્ય નૃત્યનું શારીરિક પરીક્ષણ સ્વરૂપ છે જે નિપુણતા માટે વર્ષોના સમર્પણ લે છે.

તે એક ઔપચારિક નૃત્ય છે જે પરંપરાગત નિયમોનું પાલન કરે છે, અન્યથા તેને ડાન્સ ડી'કોલ તરીકે ઓળખવામાં આવે છે.

થિયેટરોમાં, બેલેમાં વિસ્તૃત સંગીત, કોસ્ચ્યુમ અને સ્ટેજ દ્રશ્યો દર્શાવવામાં આવે છે, જે નૃત્યાંગનાને વિચારો, ખ્યાલો અથવા લાગણીઓ વ્યક્ત કરવાની મંજૂરી આપે છે.

બેલે એક સ્પષ્ટ કાવતરું અનુસરે છે, જેમાં પાત્રો એકબીજા સાથે અને પ્રેક્ષકોને તેમના શરીર દ્વારા સંચાર કરે છે, શારીરિક ક્રિયાઓ દ્વારા વર્ણવવામાં આવે છે.

19મી સદીના પ્રખ્યાત વાર્તા બેલેમાં 'નો સમાવેશ થાય છે.ધ નેટક્રાકર'અને'સ્લીપિંગ બ્યૂટી,' અને 'ધ ગ્રેટ ગેટ્સબી' અને 'ધ થ્રી મસ્કેટીયર્સ' જેવી નવલકથાઓનું બેલે દ્વારા અર્થઘટન કરવામાં આવ્યું છે.

બેલેના ત્રણ પ્રકાર છે: ક્લાસિકલ, નિયો-ક્લાસિકલ અને કન્ટેમ્પરરી.

ક્લાસિકલ બેલે, જે 19મી સદીના રશિયામાં નવી ઊંચાઈઓ પર ખીલ્યું હતું, તેમાં આકર્ષક અને પ્રવાહી હલનચલન, ટર્ન-આઉટ લેગ્સની તકનીક, પોઈન્ટ વર્ક, સંતુલન અને વાર્તા કહેવા પર ભારનો સમાવેશ થાય છે.

નિયો-ક્લાસિકલ બેલે, જે 20મી સદીમાં જ્યોર્જ બાલાનચીન જેવા પ્રખ્યાત કોરિયોગ્રાફરો દ્વારા રજૂ કરવામાં આવ્યું હતું, તે વધેલી ઝડપ, અસમપ્રમાણતા અને સેટ અને કોસ્ચ્યુમના સરળ સૌંદર્યલક્ષી દ્વારા વર્ગીકૃત થયેલ છે.

છેલ્લે, આધુનિક નૃત્યથી પ્રભાવિત સમકાલીન બેલે, ફ્લોર વર્ક, પગમાં વળાંક, શરીરની હલનચલનની વિશાળ શ્રેણી અને લાઇનની વિશેષતા ધરાવે છે, અને પોઇંટ શૂઝ અને ખુલ્લા પગ બંનેનો ઉપયોગ કરે છે.

આ શૈલીના જાણીતા કોરિયોગ્રાફરોમાં ટ્વાયલા થર્પ, જિરી કાયલિયન, પોલ ટેલર, વિલિયમ ફોર્સીથ અને ડ્વાઈટ રોડેનનો સમાવેશ થાય છે.

બોલરૂમ

વિડિઓ
પ્લે-ગોળાકાર-ભરો

આ નૃત્ય ઘણીવાર વિશિષ્ટ નૃત્ય કાર્યક્રમો માટે આમંત્રિત ભદ્ર સામાજિક વર્ગો સાથે સંકળાયેલું છે.

તે એક સામાજિક નૃત્ય છે, જે મૂળ યુરોપ અને યુએસમાં પ્રેક્ટિસ કરવામાં આવે છે.

જો કે, તેની લોકપ્રિયતા વિસ્તરી છે, વિશ્વભરના પ્રેક્ટિશનરોને આકર્ષે છે.

ભંડારમાં વોલ્ટ્ઝ અને પોલ્કા જેવા નૃત્યોનો સમાવેશ થાય છે, જે 19મી સદીમાં રજૂ કરવામાં આવ્યા હતા, ત્યારબાદ 20મી સદીમાં ફોક્સ-ટ્રોટ, ટુ-સ્ટેપ અને ટેંગોનો ઉદય થયો હતો.

આ નૃત્યમાં, ભાગીદારો એક દંપતી બનાવે છે, લયબદ્ધ સુમેળમાં આગળ વધે છે અને સંગીતની થીમ્સ વ્યક્ત કરે છે.

'સુગમ' શૈલી લાવણ્ય, ગ્રેસ અને પ્રવાહીતા દ્વારા વર્ગીકૃત થયેલ છે.

ડાન્સર્સ ઘડિયાળના કાંટાની વિરુદ્ધ દિશામાં ફરશે અને સમગ્ર ફ્લોર પર મુસાફરી કરશે.

તેઓ એક ચળવળમાંથી બીજી ચળવળમાં એકીકૃત રીતે સંક્રમણ કરશે.

લેટિન શૈલીમાં ઉચ્ચ ઊર્જા અને વ્યક્તિગત સ્વભાવ ઉમેરવા પર ધ્યાન કેન્દ્રિત કરવામાં આવે છે.

ઇસ્ટ કોસ્ટ સ્વિંગ, જીવ, રુમ્બા, બોલેરો, ચા ચા, મામ્બો, સામ્બા અને પાસો ડોબલ જેવા નૃત્ય મોટાભાગે સ્થળ પર જ કરવામાં આવે છે.

બૉલરૂમ નૃત્યની નિર્ણાયક લાક્ષણિકતા એ ભાગીદારી ગતિશીલ છે, જેમાં નેતા અને અનુયાયીનો સમાવેશ થાય છે.

નેતાનો ડાબો હાથ અનુયાયીના જમણા હાથ સાથે જોડાય છે, જ્યારે નેતાનો જમણો હાથ અનુયાયીની પીઠ પર, ડાબા ખભાના બ્લેડની નીચે મૂકવામાં આવે છે.

કોર રોકાયેલ હોવું જોઈએ અને ભાગીદારના વજનનું સંતુલન હોવું જોઈએ.

ધ સ્લો વોલ્ટ્ઝ એ એક નૃત્ય છે જ્યાં ફ્લોર પર એક સરળ ગ્લાઈડિંગ હોય છે. ઉદય અને પતન તકનીકનો ઉપયોગ થાય છે.

'ઉદય અને પડવું' એ પગની ઘૂંટીઓ, ઘૂંટણ અને કરોડરજ્જુના ખેંચાણનો ઉપયોગ કરીને શરીરને ઉપાડવા અને નીચે લાવવાનો ઉલ્લેખ કરે છે.

નર્તકો "1,2,3" ના સમયનું પાલન કરે છે.

રુમ્બામાં, નર્તકો ક્યુબન ગતિ તકનીકનો ઉપયોગ કરે છે, ઊભી હિલચાલને બદલે હિપ એક્શન બનાવવા માટે દરેક પગલા સાથે તેમના ઘૂંટણને વાળીને અને સીધા કરે છે.

છેવટે, ચા ચા ચા જીવંત અને ઝડપી છે, જે ઝડપી ફૂટવર્ક, ઉચ્ચારણ હિપ એક્શન અને લય પર મજબૂત ભાર દ્વારા વર્ગીકૃત થયેલ છે.

એક લક્ષણ ટ્રિપલ-સ્ટેપ ચેસિસ છે.

ચા ચા ચામાં વપરાતી ચેસમાં ત્રણ પગલાના જૂથનો સમાવેશ થાય છે, ચાલતા પગ બીજા પગલા પર સ્થિર પગથી અડધો બંધ હોય છે. ચેસ કોઈપણ દિશામાં લઈ શકાય છે.

સમકાલીન

વિડિઓ
પ્લે-ગોળાકાર-ભરો

સમકાલીન નૃત્ય, 20મી સદીમાં વિકસિત થયેલી શૈલી, જાઝ, આધુનિક અને બેલે જેવી અન્ય શૈલીઓના ઘટકોને સમાવિષ્ટ કરે છે.

તેના પરંપરાગત સમકક્ષોથી વિપરીત, સમકાલીન નૃત્ય તેના નિયમોમાં ઓછી કઠોરતા અને વધુ સ્વતંત્રતા દ્વારા વર્ગીકૃત થયેલ છે, જે વ્યક્તિના અર્થઘટન પર વધુ ભાર આપવા માટે પરવાનગી આપે છે.

આ નૃત્ય સ્વરૂપ તેના બેલે-પ્રેરિત પગની હિલચાલ, ફ્લોર વર્ક, ઇમ્પ્રૂવાઇઝેશન અને "" તરીકે ઓળખાતી અનન્ય તકનીક માટે જાણીતું છે.પતન અને પુનઃપ્રાપ્તિ. "

આ ટેકનિકમાં પગને લયબદ્ધ રીતે ઉપાડવાનો સમાવેશ થાય છે, ત્યારબાદ પતન થાય છે, પગ નીચે આવે છે, પછી એક સમાન સ્થાયી સ્થિતિમાં સ્થિર થાય છે, એક ક્રમ જે વારંવાર પુનરાવર્તિત થાય છે.

ઉઘાડપગું પ્રદર્શન, સમકાલીન નૃત્યનો હેતુ સપાટી સાથે ગ્રાઉન્ડિંગ અને જોડાણની ભાવના બનાવવાનો છે, દર્શકોમાં લાગણીઓ જગાડવાનો હેતુ વધારવાનો છે.

નર્તકો સંગીતને આંતરિક બનાવીને અને તેને ચળવળમાં અનુવાદિત કરીને લાગણીઓ વ્યક્ત કરે છે.

તે "એક જ સમયે બનતું અથવા અસ્તિત્વમાં છે" તરીકે વ્યાખ્યાયિત થયેલ છે.

આ નૃત્ય શૈલીના નિર્ણાયક તત્વોમાંનું એક બહુવિધ નૃત્ય સ્વરૂપોનું મિશ્રણ અને ચળવળની સતત નવીનતા છે.

નર્તકો તેમના શ્વાસ પર ખૂબ ધ્યાન આપે છે, તેનો ઉપયોગ હલનચલન શરૂ કરવા અને તેમના શરીરની કુદરતી લય સાથે જોડાવા માટે કરે છે.

નૃત્ય ગતિશીલ તાણમાં વિપરીતતાની પણ શોધ કરે છે કારણ કે શરીર વિવિધ દિશામાં આગળ વધે છે, જેમાં સંતુલન અને નિયંત્રણની ભાવનાની જરૂર હોય છે.

"સંકોચન અને પ્રકાશન" એ મુખ્ય લક્ષણ છે, જ્યાં શરીર સંકુચિત હલનચલન દ્વારા તણાવ અને નબળાઈ વ્યક્ત કરે છે, જ્યારે પ્રકાશન શરીરને વિસ્તરણ અને મુક્ત થવા દે છે.

બીજી તકનીક, "સર્પાકાર" માં નૃત્યાંગના ગોળાકાર અને વક્ર ગતિની શોધ કરે છે.

પગ અને પગની સ્થિતિ માટે, નર્તકો હિપ્સ અને પેલ્વિસને જોડવા માટે સમાંતર અને મતદાન સ્થિતિ બંનેનો ઉપયોગ કરે છે.

આગળ તરફની દિશામાં, એક સમાંતર સ્થિતિ પગને અંગૂઠા આગળ નિર્દેશ કરે છે તેની સાથે સંરેખિત કરે છે, જ્યારે મતદાનમાં હિપ્સમાંથી પગના બાહ્ય પરિભ્રમણનો સમાવેશ થાય છે, જેમાં અંગૂઠા શરીરની મધ્યરેખાથી દૂર હોય છે.

ડાન્સર્સને સ્તર અને દિશાઓ સાથે રમવા માટે પ્રોત્સાહિત કરવામાં આવે છે, તેમના પ્રદર્શનને વધારવા માટે જગ્યા અને આસપાસના વાતાવરણનો સર્જનાત્મક ઉપયોગ કરે છે.

હિપ હોપ

વિડિઓ
પ્લે-ગોળાકાર-ભરો

હિપ-હોપના જન્મ સાથે બ્રેકડાન્સિંગ તરીકે ઓળખાતી મુખ્ય પ્રવાહની નૃત્ય ઘટના બની.

નૃત્યની આ શૈલી, જૂથ અને સોલો બંનેમાં નૃત્યની લડાઈમાં અગ્રણી છે, જેમાં ઝડપી ફૂટવર્ક, ફ્રીઝ, ડાઉન રોક્સ, ટોપ રોક્સ અને પાવર મૂવ્સ જેવી તકનીકોનો સમાવેશ થાય છે.

નર્તકોને તેમની ચાલ બનાવવા માટે પ્રોત્સાહિત કરવામાં આવે છે, જે દરેક પ્રદર્શનમાં મૌલિકતા અને અનન્ય સ્વાદનું સ્તર લાવે છે.

બ્રેકડાન્સિંગ સાલસા, ક્યુબન, રુમ્બા, સામ્બા અને જાઝ સહિતની વિવિધ નૃત્ય શૈલીઓ તેમજ કુંગ-ફૂ જેવી માર્શલ આર્ટ્સથી પ્રભાવિત છે, જે તેની ઘણી ચાલને પ્રેરણા આપે છે.

નૃત્ય યુદ્ધ દરમિયાન, સહભાગીઓનું વલણ, મૌલિકતા, વર્ચસ્વ અને એથ્લેટિકિઝમ પર પરીક્ષણ કરવામાં આવે છે, આદર, ગૌરવ અને ઓળખ અને હેતુની ભાવના પ્રાપ્ત થાય છે.

જેમ જેમ નર્તકો એક સમાજમાં નેવિગેટ કરે છે જે ઘણીવાર શસ્ત્રો અથવા હિંસાના ઉપયોગ દ્વારા વર્ગીકૃત કરવામાં આવે છે, તેઓએ પોતાની જાતને નિશ્ચિત કરવાનો અને એક અર્થમાં, નૃત્ય દ્વારા તેમના સમુદાયોનું રક્ષણ કરવાનો માર્ગ શોધી કાઢ્યો.

હિપ-હોપ મ્યુઝિક, હિપ-હોપ નૃત્ય સાથે ઊંડે ગૂંથાયેલું છે, જે લોકો માટે પોતાને વ્યક્ત કરવા માટે એક સામાજિક, મનોરંજક અને સલામત જગ્યા બનાવે છે.

લોકપ્રિય ડાન્સ મૂવ્સમાં સાપ, ચિકન હેડ, કોબી પેચ, હાર્લેમ શેક અને રનિંગ મેનનો સમાવેશ થાય છે. જેમ જેમ નૃત્યનું દ્રશ્ય વધતું ગયું તેમ તેમ અસંખ્ય હિપ-હોપ ક્લબોનો ઉદભવ થયો, ખાસ કરીને ન્યુ યોર્કમાં.

90 ના દાયકાના અંતમાં અને 2000 ના દાયકાના પ્રારંભમાં, હિપ-હોપ સંગીતમાં વિવિધ વાદ્યો, રેપ ફ્લો અને ટેમ્પોસનો સમાવેશ થાય છે, જે હિપ-હોપ નૃત્યની નવી પેટા-શૈલીઓ જેમ કે પોપિંગ, હાઉસ, લોકીંગ અને વેકીંગ તરફ દોરી જાય છે.

પોપિંગ આ એક એવી ટેકનીક છે જેમાં સંગીતના ધબકારા સાથે સુમેળમાં, શરીરમાં ધક્કો મારતી ગતિ બનાવવા માટે સ્નાયુઓને ઝડપથી સંકોચન અને આરામ આપવાનો સમાવેશ થાય છે.

લૉકીંગમાં ઘણી બધી પોઝિશનમાં થીજી ગયેલી ઝડપી, વિસ્તૃત હિલચાલની શ્રેણી દર્શાવવામાં આવે છે, દરેક થોડી સેકંડ માટે રાખવામાં આવે છે, જે ઘણીવાર જાઝ અને સોલ મ્યુઝિકમાં રજૂ કરવામાં આવે છે.

નૃત્ય શીખતી વખતે, ધ્યાન અને મુદ્રા નિર્ણાયક છે; તેઓ નૃત્યની દિશા દર્શાવે છે અને પ્રદર્શનની શૈલી અને મૂડ નક્કી કરે છે.

જાઝ

વિડિઓ
પ્લે-ગોળાકાર-ભરો

આ સામાજિક નૃત્ય, જે 20મી સદીમાં ઉભરી આવ્યું હતું, તેમાં આફ્રિકન નર્તકોને યુરોપીયન શૈલીની લાક્ષણિકતાવાળી હિલચાલ સાથે પરંપરાગત આફ્રિકન સ્ટેપ્સનું મિશ્રણ થતું જોવા મળ્યું હતું.

તે આફ્રિકન સંગીતના પાયા પર બાંધવામાં આવ્યું હતું, જે વિસ્ફોટક અને લયબદ્ધ હતું.

શરૂઆતમાં, તે ધાર્મિક સ્થળો અને સામાજિક મેળાવડામાં નૃત્ય કરવામાં આવતું હતું.

ન્યૂ ઓર્લિયન્સમાં જન્મેલા, જાઝ સંગીતને કારણે જાઝ નૃત્યની લોકપ્રિયતા વધી.

જાઝ ડાન્સ રાગટાઇમ મ્યુઝિક સાથે વૌડેવિલે એક્ટ્સમાં દેખાયો છે.

બ્રિટાનીકા અનુસાર, વૌડેવિલેને 'સંગીત સાથે પ્રહસન' તરીકે વર્ણવવામાં આવે છે, જે યુનાઇટેડ સ્ટેટ્સમાં 1890 ના દાયકાના મધ્યથી 1930 ના દાયકાની શરૂઆત સુધી લોકપ્રિય પ્રકાશ મનોરંજનના સ્વરૂપને દર્શાવે છે.

તે કૉલ-એન્ડ-રિસ્પોન્સ તકનીક પર આધારિત છે. તે વાદ્યો અને નર્તકો વચ્ચેની વાતચીતની જેમ કામ કરે છે.

જાઝ ડાન્સ ઘણીવાર જોડીમાં કરવામાં આવે છે, જે તીક્ષ્ણ ગતિ દ્વારા વર્ગીકૃત થયેલ છે.

જાઝ ટેકનિકનું મુખ્ય તત્વ અલગતા છે, જ્યાં નર્તકો શરીરના એક ભાગને ખસેડે છે જ્યારે બાકીનો ભાગ સ્થિર રહે છે.

જ્યારે એક ભાગ ફરે છે ત્યારે બાકીનું શરીર સ્થિર રહે છે.

નર્તકો તેમના માથા, હિપ્સ, ખભા અને પાંસળીને અલગ કરી શકે છે. સિંકોપેશન પણ અભિન્ન છે, જેમાં નર્તકો ઓફબીટ પર હલનચલન પર ભાર મૂકે છે.

નૃત્ય કરતી વખતે, ઘૂંટણ વળેલું હોય છે અને વિવિધ હલનચલન માટે ગુરુત્વાકર્ષણનું નીચું કેન્દ્ર હોય છે.

ચાર્લ્સટન અને કેકવોક જેવા આઇકોનિક ડાન્સ સ્ટેપ્સની શોધ કરવામાં આવી હતી.

એક પગલું એ બોલ ચેન્જ છે જ્યાં નૃત્યાંગના એક પગનું વજન બીજામાં સ્થાનાંતરિત કરે છે.

બીજું, ત્યાં બોક્સ સ્ટેપ/જાઝ સ્ક્વેર છે જે જ્યારે ડાન્સર આગળ, પાછળ, બાજુ અને આગળ જાય છે. તેઓ ફ્લોર પર ચોરસ પેટર્ન બનાવે છે.

ચેસમાં પ્લીએમાં કોઈપણ દિશામાં બહાર નીકળવું, બીજા સાથે પ્રથમ પગ 'ચેઝ' કરવા માટે કૂદકો મારવો અને અંતે પ્રથમ પગ પર ઉતરવું શામેલ છે.

અન્ય એક જાઝ પાસ ડી બોરી છે. વજન ત્રણ પગલામાં એક પગથી બીજા પગમાં ઝડપથી સ્થાનાંતરિત થાય છે.

ચાર્લસ્ટનમાં એક પગથી બીજા પગમાં વજન બદલવાનો સમાવેશ થાય છે, જ્યારે ફ્રી લેગ ચોક્કસ ખૂણા પર આગળ અથવા પાછળની તરફ લાત મારે છે.

ડાન્સ પર ટૅપ કરો

વિડિઓ
પ્લે-ગોળાકાર-ભરો

આ શૈલીમાં નર્તકોનો સમાવેશ થાય છે જે હીલ સાથે ટેપ શૂઝ પહેરે છે, તેનો ઉપયોગ લયબદ્ધ રીતે ફ્લોર અથવા સખત સપાટી પર અથડાવા માટે કરે છે, વિશિષ્ટ અવાજો બનાવે છે.

તે ઘણી અમેરિકન મ્યુઝિકલ ફિલ્મોમાં મુખ્ય ઘટક છે અને 1930 દરમિયાન લોકપ્રિયતા મેળવી હતી.

1900 ના દાયકાની શરૂઆતમાં, તે અમેરિકન વૌડેવિલે અને બ્રિટનમાં ઘણા મ્યુઝિક હોલમાં સ્થાપિત થયું હતું, જે આફ્રિકન લય, આઇરિશ સ્ટેપિંગ અને અંગ્રેજી ક્લોગિંગથી પ્રભાવિત હતું.

સમન્વયિત લય આફ્રિકન આદિવાસી નૃત્ય અને ગીતોમાંથી લેવામાં આવી છે, જેનો ઉપયોગ આફ્રિકન ગુલામો તેમની સંસ્કૃતિને જીવંત રાખવા માટે વાવેતર પર કરતા હતા.

યુએમએસના જણાવ્યા મુજબ, "ટૅપને ટ્રાવેલિંગ મિન્સ્ટ્રેલ શોના ભાગ રૂપે સિવિલ વોર પછી લોકપ્રિયતા મળી, જ્યાં કલાકારો, સફેદ અને કાળા બંને, બ્લેકફેસ પહેરતા હતા અને કાળા લોકોને આળસુ અને હાસ્યાસ્પદ તરીકે દર્શાવીને તેમની નિંદા કરતા હતા."

ટૅપ ઈતિહાસમાં એક નોંધપાત્ર વ્યક્તિ વિલિયમ હેનરી લેન છે, જે 'માસ્ટર જુબા' તરીકે ઓળખાય છે, જે સફેદ મિનસ્ટ્રેલ જૂથોમાં એકમાત્ર અશ્વેત નૃત્યાંગના હતા.

પ્રથમ ટૉપ શૂઝને ડાન્સ શૂઝના અંગૂઠા અને હીલ્સ પર ધાતુના નાના ટુકડાઓ ખીલીને અથવા સ્ક્રૂ કરીને બનાવવામાં આવ્યા હતા, જેમાં વધુ મોટેથી અને વધુ લયબદ્ધ અવાજ બનાવવા માટે ધાતુના નળ પાછળથી ઉમેરવામાં આવ્યા હતા.

તકનીકોમાં શામેલ છે:

  • બોલ હીલ: જમીન પરથી પગ ઉપાડવો, પગના બોલને દબાણ સાથે ફ્લોર પર મૂકવો, ત્યારબાદ બીજો અવાજ કરવા માટે ફ્લોર પર હીલને ટેપ કરો.
  • બોલ બીટ: સપાટ પગથી શરૂ કરીને, હીલ નીચે રાખીને પગના બોલને ફ્લોર પરથી ઉપાડો, પછી બોલને ફ્લોર પર મારવો.
  • સ્ટેમ્પ: આખો પગ ફ્લોર પરથી ઊંચકવો અને આખા પગને સમાન રીતે ફ્લોર પર મારવો.
  • હીલ ડિગ: ફ્લોર પરથી આખો પગ ઉપાડવો, પછી હીલને માત્ર ફ્લોર પર જ ખોદવી.
  • શફલ: ફ્લોર પરથી પગ ઉપાડવો અને પગના બોલ સાથે અવાજ કરવા માટે પગને આગળ બ્રશ કરો, પછી પગના બોલથી બીજો અવાજ બનાવવા માટે પગને પાછળની તરફ બ્રશ કરો.

લોકનૃત્ય

વિડિઓ
પ્લે-ગોળાકાર-ભરો

લોકનૃત્ય સામાન્ય રીતે નૃત્યનો એક પ્રકાર છે જે ભૂતકાળ અથવા વર્તમાન સંસ્કૃતિને વ્યક્ત કરે છે.

તે લોકોને તેમની સંસ્કૃતિ સાથે અભિવ્યક્ત કરવા, શેર કરવા અને કનેક્ટ કરવાની રીત પ્રદાન કરે છે. વિશ્વભરમાં વિવિધ શૈલીઓ કરવામાં આવે છે અને આજે ઘણી સંસ્કૃતિઓમાં અગ્રણી રહે છે.

અંગ્રેજી લોક નૃત્ય, ખાસ કરીને, અનૌપચારિક સામાજિક સેટિંગ્સમાં એકલ નૃત્યથી લઈને વિસ્તૃત નૃત્ય નિર્દેશન સુધીનો સમાવેશ થાય છે.

આ નૃત્ય કાં તો ઇમ્પ્રુવાઇઝ્ડ અથવા કોરિયોગ્રાફ કરી શકાય છે, મૂળ રૂપે પરંપરાગત સંગીતમાં કરવામાં આવે છે જે તેના ગીતો દ્વારા વાર્તાનું વર્ણન કરે છે, જો કે તે એકલા ઇન્સ્ટ્રુમેન્ટલ મ્યુઝિક પર પણ નૃત્ય કરી શકાય છે.

એક ઉદાહરણ લોક નૃત્ય એ કોટ્સવોલ્ડ મોરિસ છે, જે ઓક્સફોર્ડશાયર, ગ્લુસેસ્ટરશાયર, વોરવિકશાયર અને નોર્થમ્પ્ટનશાયરમાં ઉદ્ભવે છે.

ધૂન અને નૃત્ય કેટલાક પડોશી ગામોમાં જોવા મળે છે, જેમાં દરેક તેના વળાંક ઉમેરે છે, જેમ કે હાથની અનોખી હિલચાલ, સપ્રમાણ પેટર્ન અને પગલાઓનો ક્રમ.

સ્ટેપ્સમાં ફુટ-અપ્સ અને હેય્સનો સમાવેશ થાય છે, જે ડાન્સને મહેનતુ અને જીવંત બનાવે છે.

આ નૃત્યો પરંપરાગત પહેરવેશમાં કરવામાં આવે છે જે તેમની સંસ્કૃતિની ઉજવણી કરે છે, ઘણીવાર કૃષિ કાર્યક્રમો, તહેવારો અને મેળાવડાઓમાં.

સમગ્ર વિશ્વમાં અને યુકેની અંદરની લોકનૃત્ય શૈલીઓ વ્યાપકપણે બદલાય છે.

ફેન્ડાન્ગો, એક દંપતી દ્વારા કરવામાં આવતું સ્પેનિશ નૃત્ય, તાળીઓ, કાસ્ટનેટ્સ અને ગિટાર સાથે છે.

18મી સદીમાં, સ્પેનિશ કુલીન વર્ગ દ્વારા ફેન્ડાન્ગોની તરફેણ કરવામાં આવી હતી.

સિરતાકી, એક ગ્રીક લાઇન નૃત્ય, નર્તકો એક બીજાના ખભા પર હાથ મૂકીને સાંકળ બનાવવાથી શરૂ થાય છે, ધીમે ધીમે શરૂ થાય છે અને ધીમે ધીમે ગતિમાં વધારો કરે છે.

ટેરેન્ટો, ઇટાલીનું ઇટાલિયન લોક નૃત્ય, ટેરેન્ટેલા, 6/8 સમયમાં રજૂ કરવામાં આવે છે.

તે યુગલો માટે ઝડપી ગતિથી ચાલતું નૃત્ય છે, જેમાં ઝડપી પગલાં અને પીડિત, ચેનચાળા કરતી ક્રિયાપ્રતિક્રિયા દર્શાવવામાં આવે છે, જેમાં ઘણી વખત ખંજરી વહન કરતી સ્ત્રીઓ છે.

રોમાનિયા, બલ્ગેરિયા, ઇઝરાયેલ અને અન્ય દેશોમાં પણ હોરા, એક યહૂદી લગ્ન નૃત્ય કરવામાં આવે છે, જેમાં નર્તકો હાથ જોડે છે અને વર અને વરની આસપાસ વર્તુળમાં ફરે છે, જે ક્યારેક હવામાં લહેરાવવામાં આવે છે.

કોલો, સર્બિયા, સ્લોવેનિયા અને ક્રોએશિયા જેવા દક્ષિણ સ્લેવિક દેશોના નૃત્યમાં નર્તકો હાથ પકડીને વર્તુળમાં ફરે છે, જટિલ સ્ટેપ ડાન્સ કરે છે.

શસ્ત્ર નૃત્યો તલવારો અને અન્ય શસ્ત્રોનો નિયમિતમાં સમાવેશ કરે છે, જે લડાઈઓ અને સાંસ્કૃતિક વિષયોનું પ્રતીક છે.

તુર્કીમાં, બેલી ડાન્સર્સ તેમના પ્રદર્શનમાં પ્રોપ્સ તરીકે તલવારોનો ઉપયોગ કરે છે.

આઇરિશ ડાન્સ

વિડિઓ
પ્લે-ગોળાકાર-ભરો

આ નૃત્ય આયર્લેન્ડમાં ઉદ્દભવ્યું છે અને તે પરંપરાગત ગેલિક નૃત્ય છે.

તે એકલા અથવા વીસ જેટલા જૂથોમાં કરી શકાય છે.

આઇરિશ નૃત્ય એ એક સામાજિક નૃત્ય છે જે ઔપચારિક સેટિંગ્સ અને સ્પર્ધાઓમાં પણ કરવામાં આવે છે.

નૃત્યમાં જટિલ ફૂટવર્ક છે, અને નર્તકોને સંતુલન માટે શરીરના ઉપરના ભાગમાં શક્તિ હોવી જરૂરી છે.

પ્રદર્શન દરમિયાન, આઇરિશ નૃત્યાંગનાઓ તેમના હાથ અથવા હાથ ખસેડતા નથી.

બે મુખ્ય તકનીકો છે: બેલે અપ અને ફ્લેટ ડાઉન.

બેલે અપ, બેલેથી પ્રેરિત છે, જેમાં નર્તકોના અંગૂઠાની ટીપ્સ અથવા તેમના પગના બોલ પર પગના અંગૂઠાને નિર્દેશિત કરવા અને પગલાં લેવાનો સમાવેશ થાય છે.

ફ્લેટ ડાઉન એ એવી તકનીકનો ઉલ્લેખ કરે છે જ્યાં પગની હીલ ગ્લાઈડિંગ અને ફ્લેટ ગતિમાં ફરે છે.

ત્યાં છ નૃત્ય શૈલીઓ છે: પરંપરાગત આઇરિશ સ્ટેપ ડાન્સિંગ, આધુનિક આઇરિશ સ્ટેપ ડાન્સિંગ, આઇરિશ સેટ ડાન્સિંગ, આઇરિશ સિલી ડાન્સિંગ, આઇરિશ સીન નોસ ડાન્સિંગ, અને આઇરિશ ટુ હેન્ડ ડાન્સિંગ.

નર્તકો માટે વિવિધ તકનીકો આવશ્યક છે. સૌપ્રથમ, નૃત્યાંગનાએ તેમના પગને ફેરવવાની જરૂર છે, જે, જો યોગ્ય રીતે કરવામાં આવે તો, પગ અને પગની ઘૂંટીઓ વચ્ચે હીરાનો આકાર બનશે.

સારી મુદ્રા સુનિશ્ચિત કરવા માટે હાથને સીધા અને પીઠ પાછળ રાખવામાં આવે છે, ખભા પાછળ ખેંચાય છે.

જ્યારે પણ ડાન્સર જમીન પરથી પગ ઉઠાવે છે અથવા હવામાં કૂદકો મારે છે ત્યારે અંગૂઠા નિર્દેશિત હોવા જોઈએ.

ઘૂંટણને પાર કરવાની જરૂર છે જેથી આગળનો પગ સરળતાથી ડાબેથી જમણે સ્વિચ કરી શકે.

માથું એક સીધી સ્થિતિમાં રહેવું જોઈએ, અને દરેક પગલું એ રીતે ચલાવવું જોઈએ જેમ કે ચુસ્ત માર્ગ પર.

આધુનિક નૃત્ય

વિડિઓ
પ્લે-ગોળાકાર-ભરો

અત્યંત અભિવ્યક્ત નૃત્ય સ્વરૂપ, આધુનિક નૃત્ય તકનીકીતાના નક્કર સમૂહ કરતાં અર્થઘટન પર વધુ આધાર રાખે છે.

તેને બેલે કરતાં વધુ પ્રાકૃતિક અને હળવા ગણવામાં આવે છે, તેમ છતાં તેને મુખ્ય તાકાતની જરૂર હોય છે.

મોટા ભાગના પ્રદર્શન ઉઘાડપગું હોય છે, ઘણીવાર ચુસ્ત પોશાક પહેરે છે જે નર્તકોના શરીરના આકારને પ્રકાશિત કરે છે.

આ નૃત્ય સ્વરૂપ ઇમ્પ્રુવિઝેશનલ છે અને તેમાં મુક્ત ગુણવત્તા છે, જેને ઘણીવાર પ્રવાહી તરીકે વર્ણવવામાં આવે છે.

વેલનેસ ઇવોલ્યુશન અનુસાર, "શરૂઆતમાં, આધુનિક નૃત્ય દંતકથાઓ અને દંતકથાઓ પર આધારિત હતું.

“પાછળથી, તે તેના સમયના સામાજિક, વંશીય, રાજકીય અને આર્થિક વાતાવરણની અભિવ્યક્તિ બની ગઈ.

"પછીના વર્ષોમાં, તેમાં કેરેબિયન, આફ્રિકન અને લેટિન નૃત્યો સહિત અન્ય દેશોના પ્રભાવનો સમાવેશ થયો."

વધુમાં, આધુનિક અને સમકાલીન નૃત્ય વચ્ચેનો મુખ્ય તફાવત પ્રકાશિત થયો છે:

"આધુનિક નૃત્ય એ શાસ્ત્રીય બેલેના પ્રતિબંધોથી મુક્ત શૈલી છે, જે આંતરિક લાગણીઓમાંથી મુક્ત અર્થઘટન પર ધ્યાન કેન્દ્રિત કરે છે.

"સમકાલીન નૃત્ય એ કોન્સર્ટ નૃત્યની એક વિશિષ્ટ શૈલી છે જેમાં રચનાત્મક ફિલસૂફીથી પ્રભાવિત બિન-કોરિયોગ્રાફિક હલનચલનનો સમાવેશ થાય છે."

કેટલાક આધુનિક નૃત્યોમાં, શરીરના વજનનો ઉપયોગ સમગ્ર ફ્લોર પર ચળવળને સરળ બનાવે છે. લય વ્યક્ત કરવા માટે નર્તકો ઘણીવાર પડી જાય છે, ટમ્બલ કરે છે અથવા રોલ કરે છે.

હલનચલનની જેમ સંગીતની પસંદગી બદલાય છે, જે નર્તકોને ચળવળ અને લાગણીની સ્વતંત્રતા સાથે રેખાઓ બનાવવા અને નૃત્ય કરવાની મંજૂરી આપે છે.

આધુનિક નૃત્યમાં કામ સંકોચન, છૂટછાટ અને ઉચ્ચારો પર આધારિત છે.

તેને વર્ગીકૃત કરી શકાય છે, અને અભ્યાસક્રમમાં બેરે, ફ્લોર, સેન્ટર અને સર્જનાત્મકતા કસરતોનો સમાવેશ થાય છે.

નર્તકોએ તેમની શક્તિ અને લવચીકતા, સંગીતનું અર્થઘટન અને તેમની શૈલી બનાવવાની જરૂર છે.

સ્વિંગ ડાન્સ

વિડિઓ
પ્લે-ગોળાકાર-ભરો

નૃત્યનું આ સ્વરૂપ 1920 ના દાયકાથી પ્રેરિત હતું અને શરૂઆતમાં જાઝ સંગીતનો પ્રભાવ હતો.

તે લિન્ડી હોપ, જિવ, બાલ્બોઆ, ઇસ્ટ કોસ્ટ સ્વિંગ, વેસ્ટ કોસ્ટ સ્વિંગ અને હસ્ટલ જેવી ઘણી પેટા-કેટેગરીઝને સમાવે છે.

આફ્રિકન અમેરિકન સંસ્કૃતિમાં મૂળ, તે વર્ષોથી સામાજિક અને સાંસ્કૃતિક ફેરફારો દ્વારા વિકસિત થઈ છે.

આ નૃત્યના પાયામાં મૂળભૂત પગલાં, ફૂટવર્ક, વળાંક અને સ્પિન અને ભાગીદાર જોડાણનો સમાવેશ થાય છે. મૂળભૂત પગલાંઓમાં ટ્રિપલ સ્ટેપ્સ, રોક સ્ટેપ્સ અને રિધમ બ્રેકની વિવિધતાઓ સામેલ છે, જેને નર્તકો વિવિધ રીતે જોડી શકે છે.

ફૂટવર્કની વિવિધતાઓ દિનચર્યામાં જટિલતા ઉમેરે છે અને કોરિયોગ્રાફી માટે વધુ વિકલ્પો પ્રદાન કરે છે.

નર્તકો તેમની દિનચર્યાઓમાં નિયંત્રિત અને સહેલાઇથી હલનચલન કરે છે તે સાથે ટર્ન અને સ્પિન મુખ્ય ઘટકો છે.

પાર્ટનર કનેક્શન શારીરિક સંપર્ક અને શારીરિક સંચાર દ્વારા દર્શાવવામાં આવે છે, જે હલનચલનનું સંકલન કરવા માટે જરૂરી છે.

લિન્ડી હોપ, જે તેની ઝડપી અને જટિલ શૈલી માટે જાણીતી છે, તેને મોટા લોકો દ્વારા વગાડવામાં આવતા જીવંત સંગીતના ટેમ્પો સાથે રાખવાની જરૂર છે બેન્ડ્સ.

વર્ષોથી, આ નૃત્યને જિટરબગ, બૂગી-વૂગી અને રોક એન્ડ રોલ તરીકે ઓળખવામાં આવે છે.

જ્યારે સ્વિંગ ડાન્સિંગ થાય છે, ત્યારે ભાગીદારોને મોટી હલનચલન માટે જગ્યા આપવાની જરૂર છે, જેમ કે વળાંક.

હોકકાસ્ટ મુદ્રામાં સમજાવે છે: “નેતાનો ડાબો હાથ કમર સુધી લંબાવવો જોઈએ, જ્યારે અનુયાયીનો જમણો હાથ તેને મળવા માટે પહોંચે છે. નેતાના જમણા હાથે અનુયાયીની પીઠ પર તેમના ખભાના બ્લેડની નીચે આરામ કરવો જોઈએ, જ્યારે અનુયાયીનો ડાબો હાથ નેતાના વિસ્તૃત જમણા હાથની ટોચ પર રહેવો જોઈએ.

ભાગીદારો વચ્ચેની હિલચાલને સુમેળ કરવા માટે સ્વિંગ ડાન્સિંગમાં ગણતરી કરવી જરૂરી છે.

લયને બે ધબકારા માટે પ્રથમ પગલું લેવાનું માનવામાં આવે છે, ત્યારબાદ બે ટ્રિપલ સ્ટેપ, જેને સ્લો x2, ક્વિક x3, ક્વિક x3 તરીકે ગણવામાં આવે છે.

નૃત્ય માત્ર લોકોને એકસાથે લાવે છે અને સ્વ-અભિવ્યક્તિ માટે સલામત જગ્યા પ્રદાન કરે છે પરંતુ તે કસરતના એક સ્વરૂપ અને વ્યક્તિગત અર્થઘટન દ્વારા સર્જનાત્મકતાને મુક્ત કરવાના સાધન તરીકે પણ કામ કરે છે.

લયની કુદરતી સમજ ધરાવતા લોકો માટે, નૃત્ય સરળતાથી આવી શકે છે.

તેના વિવિધ સ્વરૂપો, ઉપયોગો અને તકનીકો સાથે, નૃત્ય દરેક માટે સુલભ છે.

સ્થાનિક નૃત્ય વર્ગો નવા નિશાળીયા અને વધુ અદ્યતન નર્તકો માટે સમાન રીતે ઉપલબ્ધ છે.



કામિલાહ એક અનુભવી અભિનેત્રી, રેડિયો પ્રસ્તુતકર્તા અને ડ્રામા અને મ્યુઝિકલ થિયેટરમાં લાયકાત ધરાવે છે. તેણીને ચર્ચા કરવી ગમે છે અને તેના જુસ્સામાં કળા, સંગીત, ખાદ્ય કવિતા અને ગાયનનો સમાવેશ થાય છે.




  • નવું શું છે

    વધુ

    "અવતરણ"

  • મતદાન

    એક દિવસમાં તમે કેટલું પાણી પી શકો છો?

    પરિણામ જુઓ

    લોડ કરી રહ્યું છે ... લોડ કરી રહ્યું છે ...
  • આના પર શેર કરો...